9.4.08

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟ 2

26 – 3 – 2008
Ο μεσημεριανός ήλιος και το αεράκι μ’ έχουν καθηλώσει σε μία πλατεία, Praca de Carlos Alberto, γύρω μου κτίρια που αφηγούνται τη δική τους ιστορία κι εγώ, εκστατική, την αφουγκράζομαι.


26 – 3 – 2008 απόγευμα
Αρκετά με τους χάρτες. Μ’ έναν αγαπημένο πια φίλο, μπαίνουμε στην περιπέτεια μιας πολύωρης περιπλάνησης. Πορτογαλία, Πόρτο, πορτοκάλι, πορτ, λιμάνι, κρασί, πόρτα, άνοιγμα, ανάσα. Πλακόστρωτα σοκάκια, γλυκείς άνθρωποι, τρυφερά βλέμματα, μια ήσυχη βιωμένη μελαγχολία ακουμπάει απαλά στα κτίρια κι ύστερα γλυστράει στις λέξεις: obrigado, adeus, boa tarde. Χωνόμαστε σ’ ένα απ’ τα πολυάριθμα μικρά ταβερνάκια και απολαμβάνουμε ψάρι και σαλάτα, πάνω σε υφασμάτινο τραπεζομάντηλο, πίνουμε λευκό ντόπιο κρασί και γαληνεύουμε. Ο ταβερνιάρης χαμογελάει κι η συνεννόηση κυλάει αβίαστα κι ας μην μίλησε ποτέ κανείς την ίδια γλώσσα.

27 – 3 – 2008
Στο συνέδριο κατάλαβα γιατί του δόθηκε το όνομα «transformation and globalization». Στη δεξίωση υποδοχής, μάτια απ’ την Ιαπωνία, στόματα απ’ τη Βραζιλία, παπούτσια απ’ τον Καναδά, φούστες απ’ την Κορέα, μαλλιά απ’ τη Νότιο Αφρική μαζεύτηκαν γύρω από κάτι σολομένια καναπεδάκια σ’ ένα παράξενο πολύχρωμο ομοτράπεζο.

1 Comments:

At 9/4/08, 10:49 μ.μ., Blogger Kijar said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home