28.11.06

“ONE MORE FOR THE ROAD…”

Χτες Δευτέρα είδα μία εξαιρετική μουσική παράσταση στο Θέατρο «Ροές» στο Γκάζι – ο Δώρος Δημοσθένους, παρέα με άλλους πέντε ταλαντούχους μουσικούς, εμπνέονται από την ατμόσφαιρα, τους διαλόγους, τα βλέμματα, τα συναισθήματα που ανταλλάσσονται σ’ ένα μπαρ και μέσα από πολύ απροσδόκητες επιλογές τραγουδιών, σε παίρνουν απ’ το χέρι και σε ταξιδεύουν σε μια σειρά από εικόνες κι αναμνήσεις και συγκινήσεις και χαρές και στενοχώριες κι εκπλήξεις, μέχρι που θες να σταματήσει όλο αυτό το ταξίδι γιατί θα λιώσεις εκειδά απ’ τη συγκίνηση και μετά δεν θα μπορείς να οδηγήσεις να πας σπίτι σου.
Προτείνεται ανεπιφύλακτα - μόνο θυμήσου ότι εκεί που τις είχες καλά καλά τακτοποιημένες τις λύπες σου, θα βγουν και θα σουλατσάρουν ανερυθρίαστα. Μην τρομάξεις - γιατί μετά ακολουθεί μια ανείπωτη γαλήνη κι ένα χαμόγελο.

23.11.06

ΑΠΟΡΙΕΣ 1

· Γιατί κάποιος που περπατάει μπροστά σου και σκοντάφτει, έχει την τάση να γυρίζει πίσω και να σε κοιτάζει αμήχανα ;
· Μήπως η ρόκα περιέχει κάποια πολύτιμη και σπάνια ουσία και γι’ αυτό μία σαλάτα κοστίζει έως και 10 ευρώ;
· Γιατί ο έγχρωμος έφηβος ράπερ στην ηλεκτρική σκάλα μπροστά μου στο μετρό πάτησε το «κουμπί έκτακτης ανάγκης», σταμάτησε και τις δυο σκάλες ξαφνικά και μετά κοίταξε όλους εμάς τους ακινητοποιημένους με πολύ περήφανο βλέμμα;
· Θα σταματήσει επιτέλους η μπουκαμβίλια μου να με αποπροσανατολίζει με τα ολοκαίνουρια φούξια άνθη της; Είναι Νοέμβριος κι άρα ΧΕΙΜΩΝΑΣ.
· Η λέξη «μαξή» σημαίνει κάτι ή απλώς έχουν κάνει λάθος στις σταυρολεξίες (να δούμε βρε Ροδιά μήπως ξέρει κανείς άλλος…);
· Τα πλαστικά κατιτίς-που-χώνουμε-στον-τοίχο-και-μέσα-μπαίνει-η-βίδα λέγονται «Ούπα» ή «Ούπατ»; (γιατί άλλο «μαζί με τη σούπα τράβα και μια ούπα» κι άλλο «το πολύ το ούπατ ούπατ βάζει το παιδί στο γούπατ’»)
· Πότε θα σχεδιαστεί ο νέος ψηφιακός «απενοχοποιητής» που μ’ ένα κλικ θα αφαιρεί κάθε τύψη για όλα εκείνα τα λεφτά που ξοδεύεις για την ευχαρίστησή σου;
· Μήπως μας λένε μαλακίες ότι η δίαιτα δεν είναι στέρηση;
· Κλεμμένο: Στην ερώτηση «θα δωρίσετε κάποιο όργανό σας;» η απάντηση «πάρτε τ’ αρχ…α μου» θεωρείται θετική ή αρνητική;

6.11.06

ΔΥΟ ΤΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ

Oδηγίες συμβίωσης και επικοινωνίας με άντρες ιστιοπλόοους, εντός και εκτός θαλάσσης, για γυναίκες είτε ιστιοπλόους είτε όχι (που όμως δεν θέλουν να κάνουν αλλαγή φύλου)

Οι παρακάτω οδηγίες προέκυψαν από τη μικρή, ομολογώ, και αρκετά πρόσφατη εμπειρία μου στην ιστιοπλοΐα. Οφείλω να πω ότι η διάθεσή μου είναι σαρκαστικο-σατυρική… Το κείμενο αφορά έναν εντελώς αυθαίρετο μέσο όρο που γεννήθηκε μέσα στο κεφάλι μου και έχει αμιγώς υποκειμενικές παρατηρήσεις. Εννοείται δε ότι αφού υπάρχει μέσος όρος, υπάρχουν και οι λαμπρές εξαιρέσεις στην άκρη της κλίμακας…
Λοιπόν, πρώτη βασική αρχή: η λέξη ιστιοπλόος δεν έχει άλλο γένος εξόν απ’ το αρσενικό, ή μάλλον άλλη κατάληξη: είναι ο / η ιστιοπλό-ος. Απόπειρες τύπου «ιστιοπλοΐνα» ή «ιστιοπλόισσα» πέφτουν συνήθως στο κενό – μόνο το «καπετάνισσα» ενδέχεται να ακούσεις ή το «Μπουμπουλίνα», που όμως, όπως καταλαβαίνεις, σε περιορίζει σε ένα συγκεκριμένο ρόλο και ιδιότητες, οπόταν προτιμάς και πάλι την αρσενική κατάληξη. Διότι είναι ένας κόσμος φτιαγμένος για άντρες, όπου εσύ ως γυναίκα, βρέθηκες μάλλον κατά τύχη και τώρα οι άντρες του σπορ είναι αναγκασμένοι να σε σέρνουν μαζί τους για δυο λόγους: α) γιατί είναι πάντα πιο χαριτωμένο να κουβαλάς μαζί σου στο σκάφος και μια γυναίκα (εδώ υποκρύπτονται και διάφορες προσδοκίες παραδοσιακού τύπου: μαγειρική, σεξ, σκύβεις-παίρνει-μάτι, κ.ο.κ.) β) γιατί αν δεν σε πάρουν μαζί τους φοβούνται ότι θα κατηγορηθούν για σεξισμό, πράγμα που δεν είναι πολιτικά ορθό στην εποχή μας. Ε, κάτι είναι κι αυτό, "ο φόβος φυλάει τα έρμα" λέει ο πατέρας μου, που έχει κάνει και βοσκός.
«Και κοίτα τα σημάδια»:
- Συνήθως σε αποκαλούν «μπουμπού», ή «ζουζού».
- Οι παρέες τόσο εντός όσο και εκτός σκάφους χωρίζονται πολύ συχνά σε αντρο- και γυναικο- όπως κάναμε στο δημοτικό. Μην παραπονιέσαι. Έχει και τα καλά του ο διαχωρισμός: ρεύονται και αφήνουν αέρια μακριά από τα αυτιά και τη μύτη σου.
- Μιλούν συνεχώς για σκοινιά, πανιά, μαντάρια, μεγέθη, πλάτη και διαμέτρους, το οποίο όπως αντιλαμβάνεσαι, σε γυναίκες, κινδυνεύει να περιλάβει μόνο μηχανικούς, αρχιτεκτόνισσες, γιατρίνες άντε και καμιά χειροπράκτη οποιουδήποτε είδους που ξέρει καλά μαθηματικά. Εμείς οι υπόλοιπες του θεωρητικού (που μας συγχωρείτε που κι εμάς μας αρέσει η ιστιοπλοΐα) καλόν είναι να πάρουμε τα κουβαδάκια μας και σ’ άλλη παραλία, που θέλουμε τώρα να μιλήσουμε και για το πώς ήταν στον αγώνα, τι ωραίο ήλιο που έχει κτλ. Μετριέται ο ήλιος σε ναυτικά μίλια; Όχι. Έχει έκταμα η ομορφιά; Όχι. Οπότε τι το θες και το ζαλίζεις…
- Επί του επικοινωνιακού, οδηγίες SOS: ανάσυρε το βασικό σου παιδικό λεξιλόγιο και χρησιμοποίησέ το χωρίς ενοχές. Είναι ο βασιλικός δρόμος για να γίνεις κατανοητή σε έναν άντρα ιστιοπλόο. Ορισμένες φορές καλύτερα και να μη μιλάς. Κάνε ότι τριμάρεις τα πανιά ή νέταρε ότι βρίσκεται μπροστά σου. Η σιωπή είναι χρυσός*. Και για να λάμψεις βούλωσέ το. Τι εννοείς πώς θα συνεννοηθείτε; Δεν χρειάζεται. Όλα γίνονται με απλές, trivial λέξεις, («καλό αυτό», «μπράβο», «τι μαλακία έκανες»), προστακτικές («δέσε», «λάσκα», «αγάντα», «πόδισε ΤΩΡΑ»), γαμόσταυρα και καντήλια (…) ή με το πιο εξελιγμένο είδος, την αφήγηση ναυτικών ιστοριών, που έχουν όλα τα παραπάνω αλλά σε αφηγηματικό αόριστο («του είπα να λασκάρει αλλά αυτός δεν μ’ άκουσε, μαλακία του, και κοντέψαμε να πνιγούμε – το τι καντήλι έπεσε δε λέγεται»).
- Όταν, λέμε τώρα, θέλεις εσύ να ανοίξεις μια συζήτηση, απόφυγε να χρησιμοποιήσεις ρήματα ή φράσεις όπως «αναρωτιέμαι αν θα ήταν εφικτό…» ή «πολύ ιδιαίτερο το σχήμα του…» διότι μπαίνεις σε ασάφεια και το σύστημα κωδικοποίησής τους κρασάρει. Ανήκουν, ως επί το πλείστον, σε ένα σύμπαν αυστηρά διαχωρισμένων θέσεων: κάτι είναι ή καλό ή κακό. Οι μέσες λύσεις, οι γκρίζες αποχρώσεις είναι για τους δειλούς και τους άσχετους με την ιστιοπλοΐα.
- Αν θες να μοιραστείς μαζί τους κάποιο συναίσθημα, να μην μοιραστείς μαζί τους κάποιο συναίσθημα. Αγόρασε εκείνη την ωραία προπληρωμένη τηλεκάρτα και μίλα με τη φίλη σου στην Αθήνα όσο θες. Αν επιμένεις να μοιραστείς μαζί τους κάποιο συναίσθημα εν τέλει, διάλεξε γνωστές λέξεις που βρίσκονται στις διαφημίσεις ή στις εφημερίδες, τύπου «νιώθω χαρά τώρα» ή «στεναχωρήθηκα». Το «φοβάμαι» δεν είναι επιλογή, σε προειδοποιώ.
- Μην απειληθείς αν δείξουν ότι δεν πρόσεξαν την εμορφιά και τα προσόντα σου. Το τι πρόσεξαν συζητείται πάντα κατ’ ιδίαν στις αντροκουβέντες τους ή αποτελεί το περιεχόμενο των φαντασιώσεών τους. Κατά τα άλλα, μην αποπειραθείς να κερδίσεις την εκτίμηση ενός ιστιοπλόου με την εμορφιά σου, διότι εκείνο που θα κερδίσεις θα είναι απλώς την καρδιά ενός άντρα, (ουχί ενός ιστιοπλόου, αν με εννοείς), την οποία αν δεν την θες, μαύρο φίδι που σ’ έφαγε, γιατί δεν θες να δεις τα μούτρα ενός ιστιοπλόου που νιώθει ότι τον απορρίπτουν.
«Τα σύκα, σύκα και η σκάφη, σκάφη»:
- Ως επί το πλείστον οι ιστιοπλόοι άνδρες μοιάζουν διακριτικοί, θεωρούν χρέος τους να σε φροντίσουν στις αδύναμες στιγμές σου, απολαμβάνουν κι εκείνοι τη φύση (έστω μ’ έναν τρόπο που δεν μπαίνει σε λόγο ούτε μοιράζεται με άλλους) και συχνότατα έχουν καλή αίσθηση του χιούμορ. Αν χαρείς με αυτά και σεβαστείς τις οδηγίες που σου έδωσα, θ’ αρχίσουν ως διά μαγείας να σου απευθύνονται, μη σου πω και με το όνομά σου, μπορεί και να σε ρωτήσουν με τι ασχολείσαι, θα σου προσφέρουν με χαρά από το ποτό που πίνουν κι εκείνοι και, ε, μπορεί και να έχετε την τύχη να ρευτείτε και μαζί καμιά φορά…
* για τη σιωπή των ναυτικών ωστόσο, μιλάει με εξαιρετική ευαισθησία η συγγραφέας Ιωάννα Καρυστιάνη στη συνέντευξή της στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 5/11 – να σημειώσω εδώ ότι και πάλι η ίδια ήταν σιωπηλή, καθώς άκουγε τις ιστορίες τους…